سورة الناس
بگو: پناه مىبرم به پروردگار مردم، (1)
كه در درون سينه انسانها وسوسه مىكند، (5)
خواه از جن باشد يا از انسان! (6)
سورة الفلق
بگو: پناه مىبرم به پروردگار سپيده صبح، (1)
از شر تمام آنچه آفريده است; (2)
و از شر هر موجود شرور هنگامى كه شبانه وارد مىشود; (3)
و از شر آنها كه با افسون در گرهها مىدمند (و هر تصميمى را سست مىكنند); (4)
و از شر هر حسودى هنگامى كه حسد مىورزد! (5)
سورة المسد
بريده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)! (1)
هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودى نبخشيد! (2)
و بزودى وارد آتشى شعلهور و پرلهيب مىشود; (3)
و (نيز) همسرش، در حالى كه هيزمكش (دوزخ) است، (4)
و در گردنش طنابى است از ليف خرما! (5)
سورة الاخلاص
بگو: خداوند، يكتا و يگانه است; (1)
خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مىكنند; (2)
و براى او هيچگاه شبيه و مانندى نبوده است! (4)
سورة النصر
هنگامى كه يارى خدا و پيروزى فرارسد، (1)
و ببينى مردم گروه گروه وارد دين خدا مىشوند، (2)
پروردگارت را تسبيح و حمد كن و از او آمرزش بخواه كه او بسيار توبهپذير است! (3)
سورة الكافرون
آنچه را شما مىپرستيد من نمىپرستم! (2)
و نه شما آنچه را من مىپرستم مىپرستيد، (3)
و نه من هرگز آنچه را شما پرستش كردهايد مىپرستم، (4)
و نه شما آنچه را كه من مىپرستم پرستش مىكنيد; (5)
(حال كه چنين است) آيين شما براى خودتان، و آيين من براى خودم! (6)
سورة الكوثر
ما به تو كوثر ( خير و بركت فراوان) عطا كرديم! (1)
پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى كن! (2)
(و بدان) دشمن تو قطعا بريدهنسل و بىعقب است! (3)
سورة الماعون
آيا كسى كه روز جزا را پيوسته انكار مىكند ديدى؟ (1)
او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مىراند، (2)
و (ديگران را) به اطعام مسكين تشويق نمىكند! (3)
پس واى بر نمازگزارانى كه... (4)
در نماز خود سهلانگارى مىكنند، (5)
همان كسانى كه ريا مىكنند، (6)
و ديگران را از وسايل ضرورى زندگى منع مىنمايند! (7)
سورة قريش
(كيفر لشكر فيلسواران) بخاطر اين بود كه قريش (به اين سرزمين مقدس) الفت گيرند (و زمينه ظهور پيامبر فراهم شود)! (1)
الفت آنها در سفرهاى زمستانه و تابستانه (و بخاطر اين الفت به آن بازگردند)! (2)
پس (بشكرانه اين نعمت بزرگ) بايد پروردگار اين خانه را عبادت كنند، (3)
همان كس كه آنها را از گرسنگى نجات داد و از ترس و ناامنى ايمن ساخت. (4)
سورة الفيل
آيا نديدى پروردگارت با فيل سواران ( لشكر ابرهه كه براى نابودى كعبه آمده بودند) چه كرد؟! (1)
آيا نقشه آنها را در ضلالت و تباهى قرار نداد؟! (2)
و بر سر آنها پرندگانى را گروه گروه فرستاد، (3)
كه با سنگهاى كوچكى آنان را هدف قرارمىدادند; (4)
سرانجام آنها را همچون كاه خوردهشده (و متلاشى) قرار داد! (5)
سورة الهمزة
واى بر هر عيبجوى مسخرهكنندهاى! (1)
همان كس كه مال فراوانى جمعآورى و شماره كرده (بىآنكه مشروع و نامشروع آن را حساب كند)! (2)
او گمان مىكند كه اموالش او را جاودانه مىسازد! (3)
چنين نيست كه مىپندارد; بزودى در «حطمه» ( آتشى خردكننده) پرتاب مىشود! (4)
و تو چه مىدانى «حطمه» چيست؟! (5)
اين آتش بر آنها فروبسته شده، (8)
در ستونهاى كشيده و طولانى! (9)
سورة العصر
مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند، و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبايى و استقامت توصيه نمودهاند! (3)
سورة التكاثر
افزون طلبى (و تفاخر) شما را به خود مشغول داشته (و از خدا غافل نموده) است. (1)
تا آنجا كه به ديدار قبرها رفتيد (و قبور مردگان خود را برشمرديد و به آن افتخار كرديد)! (2)
چنين نيست كه مىپنداريد، (آرى) بزودى خواهيد دانست! (3)
باز چنان نيست كه شما مىپنداريد; بزودى خواهيد دانست! (4)
چنان نيست كه شما خيال مىكنيد; اگر شما علم اليقين (به آخرت) داشتيد (افزون طلبى شما را از خدا غافل نمىكرد)! (5)
قطعا شما جهنم را خواهيد ديد! (6)
سپس (با ورود در آن) آن را به عين اليقين خواهيد ديد. (7)
سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهايى كه داشتهايد بازپرسى خواهيد شد! (8)
سورة القارعة
و تو چه مىدانى كه حادثه كوبنده چيست؟! (آن حادثه همان روز قيامت است!) (3)
روزى كه مردم مانند پروانههاى پراكنده خواهند بود، (4)
و كوهها مانند پشم رنگين حلاجىشده مىگردد! (5)
اما كسى كه (در آن روز) ترازوهاى اعمالش سنگين است، (6)
در يك زندگى خشنودكننده خواهد بود! (7)
و اما كسى كه ترازوهايش سبك است، (8)
پناهگاهش «هاويه» ( دوزخ) است! (9)