سورة العلق
بخوان به نام پروردگارت كه (جهان را) آفريد، (1)
همان كس كه انسان را از خون بستهاى خلق كرد! (2)
بخوان كه پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است، (3)
همان كسى كه بوسيله قلم تعليم نمود، (4)
و به انسان آنچه را نمىدانست ياد داد! (5)
چنين نيست (كه شما مىپنداريد) به يقين انسان طغيان مىكند، (6)
از اينكه خود را بىنياز ببيند! (7)
و به يقين بازگشت (همه) به سوى پروردگار تو است! (8)
به من خبر ده آيا كسى كه نهى مىكند، (9)
بندهاى را به هنگامى كه نماز مىخواند (آيا مستحق عذاب الهى نيست)؟! (10)
به من خبر ده اگر اين بنده به راه هدايت باشد، (11)
يا مردم را به تقوا فرمان دهد (آيا نهى كردن او سزاوار است)؟! (12)
به من خبر ده اگر (اين طغيانگر) حق را انكار كند و به آن پشت نمايد (آيا مستحق مجازات الهى نيست)؟! (13)
آيا او ندانست كه خداوند (همه اعمالش را) مىبيند؟! (14)
چنان نيست كه او خيال مىكند، اگر دست از كار خود برندارد، ناصيهاش ( موى پيش سرش) را گرفته (و به سوى عذاب مىكشانيم)، (15)
همان ناصيه دروغگوى خطاكار را! (16)
سپس هر كه را مىخواهد صدا بزند (تا ياريش كند)! (17)
ما هم بزودى ماموران دوزخ را صدا مىزنيم (تا او را به دوزخ افكنند)! (18)
چنان نيست (كه آن طغيانگر مىپندارد); هرگز او را اطاعت مكن، و سجده نما و (به خدا) تقرب جوى! (19)
سورة العاديات
سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالى كه نفسزنان به پيش مىرفتند، (1)
و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهايشان با سنگهاى بيابان)، (2)
و سوگند به هجوم آوران سپيده دم (3)
كه گرد و غبار به هر سو پراكندند، (4)
و (ناگهان) در ميان دشمن ظاهر شدند، (5)
كه انسان در برابر نعمتهاى پروردگارش بسيار ناسپاس و بخيل است; (6)
و او خود (نيز) بر اين معنى گواه است! (7)
و او علاقه شديد به مال دارد! (8)
آيا نمىداند در آن روز كه تمام كسانى كه در قبرها هستند برانگيخته مىشوند، (9)
و آنچه در درون سينههاست آشكار مىگردد، (10)
در آن روز پروردگارشان از آنها كاملا باخبر است! (11)
سورة الطارق
سوگند به آسمان و كوبنده شب! (1)
و تو نمىدانى كوبنده شب چيست! (2)
همان ستاره درخشان و شكافنده تاريكيهاست! (3)
(به اين آيت بزرگ الهى سوگند) كه هر كس مراقب و محافظى دارد! (4)
انسان بايد بنگرد كه از چه چيز آفريده شده است! (5)
از يك آب جهنده آفريده شده است، (6)
آبى كه از ميان پشت و سينهها خارج مىشود! (7)
مسلما او ( خدائى كه انسان را از چنين چيز پستى آفريد) مىتواند او را بازگرداند! (8)
در آن روز كه اسرار نهان (انسان) آشكار ميشود، (9)
و براى او هيچ نيرو و ياورى نيست! (10)
و سوگند به زمين پرشكاف (كه گياهان از آن سر برمىآورند)، (12)
كه اين (قرآن) سخنى است كه حق را از باطل جدا مىكند، (13)
آنها پيوسته حيله مىكنند، (15)
و من هم در برابر آنها چاره مىكنم! (16)
حال كه چنين است كافران را (فقط) اندكى مهلت ده (تا سزاى اعمالشان را ببينند)! (17)
سورة الضحى
قسم به روز در آن هنگام كه آفتاب برآيد (و همه جا را فراگيرد)، (1)
و سوگند به شب در آن هنگام كه آرام گيرد، (2)
كه خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است! (3)
و مسلما آخرت براى تو از دنيا بهتر است! (4)
و بزودى پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد كرد كه خشنود شوى! (5)
آيا او تو را يتيم نيافت و پناه داد؟! (6)
و تو را گمشده يافت و هدايت كرد، (7)
و تو را فقير يافت و بىنياز نمود، (8)
حال كه چنين است يتيم را تحقير مكن، (9)
و سؤالكننده را از خود مران، (10)
و نعمتهاى پروردگارت را بازگو كن! (11)
سورة الشمس
به خورشيد و گسترش نور آن سوگند، (1)
و به ماه هنگامى كه بعد از آن درآيد، (2)
و به روز هنگامى كه صفحه زمين را روشن سازد، (3)
و به شب آن هنگام كه زمين را بپوشاند، (4)
و قسم به آسمان و كسى كه آسمان را بنا كرده، (5)
و به زمين و كسى كه آن را گسترانيده، (6)
و قسم به جان آدمى و آن كس كه آن را (آفريده و) منظم ساخته، (7)
سپس فجور و تقوا (شر و خيرش) را به او الهام كرده است، (8)
كه هر كس نفس خود را پاك و تزكيه كرده، رستگار شده; (9)
و آن كس كه نفس خويش را با معصيت و گناه آلوده ساخته، نوميد و محروم گشته است! (10)
قوم «ثمود» بر اثر طغيان، (پيامبرشان را) تكذيب كردند، (11)
آنگاه كه شقىترين آنها بپاخاست، (12)
و فرستاده الهى ( صالح) به آنان گفت: «ناقه خدا ( همان شترى كه معجزه الهى بود) را با آبشخورش واگذاريد (و مزاحم آن نشويد)!» (13)
ولى آنها او را تكذيب و ناقه را پى كردند (و به هلاكت رساندند); از اين رو پروردگارشان آنها (و سرزمينشان) را بخاطر گناهانشان در هم كوبيد و با خاك يكسان و صاف كرد! (14)
و او هرگز از فرجام اين كار ( مجازات ستمگران) بيم ندارد! (15)
سورة الشرح
آيا ما سينه تو را گشاده نساختيم، (1)
و بار سنگين تو را از تو برنداشتيم؟! (2)
همان بارى كه سخت بر پشت تو سنگينى مىكرد! (3)
و آوازه تو را بلند ساختيم! (4)
به يقين با (هر) سختى آسانى است! (5)
(آرى) مسلما با (هر) سختى آسانى است، (6)
پس هنگامى كه از كار مهمى فارغ مىشوى به مهم ديگرى پرداز، (7)
و به سوى پروردگارت توجه كن! (8)
سورة الزلزلة
هنگامى كه زمين شديدا به لرزه درآيد، (1)
و زمين بارهاى سنگينش را خارج سازد! (2)
و انسان مىگويد: «زمين را چه مىشود (كه اين گونه مىلرزد)؟!» (3)
در آن روز زمين تمام خبرهايش را بازگو مىكند; (4)
چرا كه پروردگارت به او وحى كرده است! (5)
در آن روز مردم بصورت گروههاى پراكنده (از قبرها) خارج مىشوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود! (6)
پس هر كس هموزن ذرهاى كار خير انجام دهد آن را مىبيند! (7)
و هر كس هموزن ذرهاى كار بد كرده آن را مىبيند! (8)
سورة التين
قسم به انجير و زيتون (يا: قسم به سرزمين شام و بيت المقدس)، (1)
و قسم به اين شهر امن ( مكه)، (3)
كه ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريديم، (4)
سپس او را به پايينترين مرحله بازگردانديم، (5)
مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند كه براى آنها پاداشى تمامنشدنى است! (6)
پس چه چيز سبب مىشود كه بعد از اين همه (دلايل روشن) روز جزا را انكار كنى؟! (7)